قبل از شروع یک سانتریفیوژ، بررسی دقیق مکانیسم های قفل روتور و درب الزامی است. روتور چرخان در صورت لمس می تواند آسیب جدی ایجاد کند. سانتریفیوژهای مدرن معمولاً دارای ویژگی هایی هستند که از تماس تصادفی با روتور متحرک جلوگیری می کند زیرا درب اصلی در حین کار قفل می شود.
روتورهای سانتریفیوژ انرژی جنبشی فوق العاده ای در طول چرخش با سرعت بالا دارند. خرابی روتور، ناشی از تنش مکانیکی ناشی از نیروهای زیاد وارد شده توسط موتور، می تواند به دلیل نقص در ساخت، فرسودگی و پارگی معمول، یا استفاده و نگهداری نادرست رخ دهد. چنین خرابی می تواند خرابی فاجعه بار باشد، به ویژه با سانتریفیوژهای بزرگتر، و به طور کلی منجر به تخریب کامل سانتریفیوژ می شود. در حالی که سانتریفیوژها عموماً دارای محافظ ایمنی برای جلوگیری از این خرابیها هستند، چنین محافظی ممکن است ناکافی باشد، به خصوص در مدلهای قدیمیتر، یا ممکن است کل واحد سانتریفیوژ از موقعیت خود رانده شود و در نتیجه به پرسنل و تجهیزات مجاور آسیب وارد شود. خرابی های روتور بدون کنترل، شیشه های آزمایشگاه را شکسته و یخچال ها و کابینت ها را از بین برده است. برای کاهش خطر خرابی روتور، سازندگان سانتریفیوژ روشهای عملیاتی و نگهداری را مشخص میکنند تا اطمینان حاصل کنند که روتورها به طور منظم بازرسی و از سرویس خارج میشوند یا زمانی که عمر مورد انتظارشان گذشته است، کاهش مییابند (فقط در سرعتهای پایینتر کار میکنند).
یکی دیگر از خطرات احتمالی، آئروسل کردن نمونه های خطرناک در حین سانتریفیوژ است. برای جلوگیری از آلودگی آزمایشگاه، درب های روتور با واشرهای مخصوص آئروسل محکم در دسترس هستند. روتور را می توان با نمونه ها در یک هود بارگذاری کرد و درب روتور را روی روتور ثابت کرد. پس از آن، سیستم محفظه آئروسل روتور و درب به سانتریفیوژ منتقل می شود. سپس روتور را می توان بدون باز کردن درب آن در داخل سانتریفیوژ ثابت کرد. پس از اجرا، کل مجموعه روتور، از جمله درب، برای مراحل بعدی از سانتریفیوژ به هود خارج می شود و نمونه ها در یک سیستم بسته نگهداری می شوند.
http://centrifugeprp.toonblog.ir/
قبل از شروع یک سانتریفیوژ، بررسی دقیق مکانیسم های قفل روتور و درب الزامی است. روتور چرخان در صورت لمس می تواند آسیب جدی ایجاد کند. سانتریفیوژهای مدرن معمولاً دارای ویژگی هایی هستند که از تماس تصادفی با روتور متحرک جلوگیری می کند زیرا درب اصلی در حین کار قفل می شود.
روتورهای سانتریفیوژ انرژی جنبشی فوق العاده ای در طول چرخش با سرعت بالا دارند. خرابی روتور، ناشی از تنش مکانیکی ناشی از نیروهای زیاد وارد شده توسط موتور، می تواند به دلیل نقص در ساخت، فرسودگی و پارگی معمول، یا استفاده و نگهداری نادرست رخ دهد. چنین خرابی می تواند خرابی فاجعه بار باشد، به ویژه با سانتریفیوژهای بزرگتر، و به طور کلی منجر به تخریب کامل سانتریفیوژ می شود. در حالی که سانتریفیوژها عموماً دارای محافظ ایمنی برای جلوگیری از این خرابیها هستند، چنین محافظی ممکن است ناکافی باشد، به خصوص در مدلهای قدیمیتر، یا ممکن است کل واحد سانتریفیوژ از موقعیت خود رانده شود و در نتیجه به پرسنل و تجهیزات مجاور آسیب وارد شود. خرابی های روتور بدون کنترل، شیشه های آزمایشگاه را شکسته و یخچال ها و کابینت ها را از بین برده است. برای کاهش خطر خرابی روتور، سازندگان سانتریفیوژ روشهای عملیاتی و نگهداری را مشخص میکنند تا اطمینان حاصل کنند که روتورها به طور منظم بازرسی و از سرویس خارج میشوند یا زمانی که عمر مورد انتظارشان گذشته است، کاهش مییابند (فقط در سرعتهای پایینتر کار میکنند).
یکی دیگر از خطرات احتمالی، آئروسل کردن نمونه های خطرناک در حین سانتریفیوژ است. برای جلوگیری از آلودگی آزمایشگاه، درب های روتور با واشرهای مخصوص آئروسل محکم در دسترس هستند. روتور را می توان با نمونه ها در یک هود بارگذاری کرد و درب روتور را روی روتور ثابت کرد. پس از آن، سیستم محفظه آئروسل روتور و درب به سانتریفیوژ منتقل می شود. سپس روتور را می توان بدون باز کردن درب آن در داخل سانتریفیوژ ثابت کرد. پس از اجرا، کل مجموعه روتور، از جمله درب، برای مراحل بعدی از سانتریفیوژ به هود خارج می شود و نمونه ها در یک سیستم بسته نگهداری می شوند.
http://centrifugeprp.toonblog.ir/
انواع دستگاه های سانتریفیوژ پی ار پی